Wachten op wetgeving is hetzelfde als jezelf onder curatele laten plaatsen!

[Roland Boer  12-12-2011 op LinkedIn]

De volledige oproep van Roland luidde:
Stop met praten, ga aan de slag. Alleen daardoor krijgt het bestuursakkoord handen en voeten. Wachten op wetgeving is hetzelfde als jezelf onder curatele laten plaatsen!

Een helder statement, welke bij mij direct de reactie oproept:
Onder curatele, dat wil toch niemand!

Ik heb met veel gemeenten individueel gesproken. Wat mij fascineert is dat ze nagenoeg allemaal erkennen dat de samenwerking met waterschap en andere inliggende gemeenten niet vanuit het hart komt, maar als een opgedrongen kindje wordt ervaren. En wat hen betreft blijft de samenwerking ook beperkt tot kennis delen en wat snelle winst. Als er dan toch samengewerkt moet worden, dan bij voorkeur met de buurgemeente, overzichtelijk en vertrouwd. Heel menselijk, veilig en dus ook begrijpelijk.

Samenwerken lukt alleen als alle partijen echt willen. Of vanuit hun hart of vanuit rationele motieven. In sommige overlegclusters is zelfs een “aanjaagteam samenwerking afvalwaterketen”. De term “aanjaagteam” roept de gevoelens op van een “knallende zweep” en lijkt daardoor als het over samenwerken gaat op een contradictio in terminis.

Het is duidelijk dat met de insteek van de meeste gemeenten, ondanks alle goede bedoelingen, de doelstellingen van het Bestuursakkoord Water nooit gehaald gaan worden. Toch zijn er genoeg redenen voor gemeenten om te zoeken naar effectieve samenwerkingsverbanden: het halen van significante besparingen, een rem op de stijgende rioolheffing, opheffen van kwetsbaarheid bij veel kleinere gemeenten en geen onnodige belasting van het oppervlaktewater.

Mag ik hier concluderen dat de gemeenten zich in 2013 als makke lammeren naar het slachtblok van de rijksoverheid zullen laten voeren en de regelgeving gelaten over zich heen laten komen? Of hebben ze zo veel vertrouwen in een gebrek aan doortastendheid van Rijkswege dat het allemaal “mijn tijd zal uitdienen”.

Of gaat het in 2012 toch nog gebeuren?

Theo